logo
ludzie, 1955

Francuska aktorka Brigitte Bardot Brigitte Bardot.

Francuska aktorka Brigitte Bardot  Brigitte Bardot.

Serwis nie ma dotacji z Unii czy państwowych firm, są tylko 2 nieinwazyjne reklamy Googla, bardzo prosimy o wyłączenie adblocka

Brigitte Bardot, właściwie Brigitte Anne Marie Bardot (ur. 28 września 1934 w Paryżu) – francuska modelka, piosenkarka i aktorka filmowa, symbol seksapilu w latach 50. i 60. XX wieku, później także działaczka na rzecz ochrony praw zwierząt.
Brigitte Bardot urodziła się jako jedna z dwóch córek Louisa Bardot i Anne Marie Mucel. Ojciec, dyplomowany inżynier, prowadził rodzinny interes. Matka zapisała córki Brigitte i Marie-Jean do szkoły baletowej. Marie-Jeanne ostatecznie zrezygnowała z lekcji tańca, natomiast Brigitte skoncentrowała się na ćwiczeniach. W 1947 roku została przyjęta do Konserwatorium Paryskiego i przez trzy lata, wraz z Leslie Caron, uczęszczała do klasy baletowej rosyjskiego choreografa Borisa Kniaziewa.
W 1949 roku Brigitte Bardot pozowała dla magazynu „Jardin des Modes”, którym zarządzała przyjaciółka jej matki, dziennikarka Hélène Lazareff. W 1950 roku pracowała dla marcowego wydania francuskiego „Elle”. Podczas sesji została zauważona przez młodego reżysera Rogera Vadima (jej późniejszego męża), który postanowił poznać ją ze scenarzystą Markiem Allégretem. Ten jednak uznał ją za niezbyt atrakcyjną.
Zadebiutowała w 1952 roku w komedii Wioska w Normandii (Le Trou Normand). W latach 1952–1956 pojawiła się w siedemnastu filmach. W 1953 roku zagrała rolę w sztuce Jeana Anouilh'a Zaproszenie do zamku (L'Invitation au château). Media zwróciły na nią uwagę, kiedy pojawiła się na Festiwalu Filmowym w Cannes w kwietniu 1953 roku.

Filmy, w których grała Brigitte Bardot z początku i połowy lat 50., to głównie romantyczne komedie z rolami młodych dziewcząt. Zagrała epizodyczne role w trzech filmach anglojęzycznych: brytyjskiej komedii Doctor at Sea (1955) i amerykańskich Helena Trojańska (1954) oraz Act of Love (1954) z Kirkiem Douglasem.
Aby wypromować młodą aktorkę, Vadim zrealizował w 1956 film I Bóg stworzył kobietę z Bardot i Jeanem-Louisem Trintignantem. Film o niezbyt moralnej nastolatce, prowokującej społeczność niewielkiego miasteczka odniósł światowy sukces. Charles de Gaulle mówił, że Bardot była „francuskim artykułem eksportowym równie ważnym, jak samochody Renault”. Do postrzegania Brigitte Bardot jako symbolu seksu i zmysłowości w dużym stopniu przyczyniły się, poza filmami, zdjęcia, które jej robił fotograf Sam Levin. Wiele zdjęć aktorki z lat 50. i 60. wykonał również brytyjski fotograf Cornel Lucas.
29 października 1956 roku uczestniczyła (między innymi z Marilyn Monroe) w dorocznej gali z udziałem Elżbiety II w Empire Theatres w Londynie. W 1974 roku, dla uczczenia swych 40. urodzin, Bardot zdecydowała się na nagą sesję zdjęciową we włoskiej edycji magazynu „Playboy”.
Po rozwodzie w 1957 Bardot w 1959 wyszła za mąż za Jacques'a Charriera, z którym zagrała w Babette idzie na wojnę (1959). W 1960 roku wystąpiła w filmie Prawda (La vérité) w reżyserii Henriego-Georges'a Cluzota. W następnym roku za tę rolę Włoska Akademia Filmowa przyznała jej nagrodę David di Donatello dla najlepszej aktorki zagranicznej[5]. Wkrótce potem Bardot wyjechała na południe Francji, do swego domu w Saint-Tropez. W 1963 roku zagrała w filmie Jena-Luca Godarda Pogarda.
Grała w filmach u boku takich aktorów, jak Alain Delon (Sławne miłości, Trzy kroki w szaleństwo), Jean Gabin (Na wypadek nieszczęścia), Sean Connery (Shalako), Jean Marais (Gdyby Wersal mógł mi odpowiedzieć, Przyszłe gwiazdy), Lino Ventura (Bulwar Rumu), Annie Girardot (Nowicjuszki), Claudia Cardinale (Królowe Dzikiego Zachodu), Jeanne Moreau (Viva Maria!), Jane Birkin (Don Juan). W 1973 roku oznajmiła, że rezygnuje z aktorstwa.
W latach 60. i 70. brała udział w różnych muzycznych spektaklach i nagrywała piosenki, współpracując głównie z takimi piosenkarzami, jak: Serge Gainsbourg, Bob Zagury i Sacha Distel. Nagrała m.in. "Harley Davidson", "Je Me Donne À Qui Me Plaît", "Guma balonowa", "Kontakt", "Je Reviendrai Toujours Vers Toi", "L'Appareil À Sous", "La Madrague", "On Déménage", "Sidonie", "Tu veux, Ou Tu veux pas?", "Le Soleil de Ma Vie "(cover hitu Steviego Wondera You Are the Sunshine of My Life) i Je t'aime ... moi non plus.

Foto (c) Gaston Paris
https://pl.wikipedia.org/wiki/Brigitte_Bardot
Popularne pytania
O której godzinie dzwonił pierwszy na świecie budzik?
Jaką długość mają naczynia krwionośne człowieka?
Czego nie czuje mózg?
Kto był wicepremierem w rządzie T.Mazowieckiego: a) Wałęsa, b) Michnik, c) Gieremek, d) Kiszczak?
Czy woda gazowana jest niezdrowa?
Ile czasu potrzebuje mózg, aby zareagować na alkohol?
Co oznacza imię “Andrzej”?
Kto w 1920 roku zaatakował pierwszy Polacy czy Rosjanie?
Co oznacza w Chinach czerwony telefon bez możliwości wybrania numeru?
Co bardziej uzależnia - kawa, czy marihuana?
Kto założył wytwórnię filmową Warner Bros?
Ile pytań dziennie zadaje przeciętnie 4-letnie dziecko?
Do czego amerykańskim wojskom służyły kurczaki?
Jak jest po japońsku “nie chcę cię więcej widzieć”?